Freegaia 2 – Püf Noktası

Freegaia – Şehir Işıl Işıl Olmaya Başlıyor · Bölüm 1 · 23 bölümden 2. bölüm

Bob’un dizüstü bilgisayarının kamerasının üzerinde bir şerit bant var. Dizüstü bilgisayarı aldığından beri o bant orada yapışık duruyor.

Saat yarım bir. Alice yatmış, Bob ise mutfak masasında oturmuş, cep telefonunda yazan adresi tuşluyor. Giriş sayfası. Giriş alanlarının üzerinde her birkaç saniyede bir bir satır değişiyor: Yardım etmek. Hediye etmek. Teşekkür etmek. Sonra: Topluluk temelli. Merkezi olmayan. Açık kaynak. O, kızın geri gelmesini bekler ve üzerine tıklar. Hiçbir şey olmaz. Kelimeler, sadece kelimedir.

„Eğer bu açık kaynak kodluysa, GitHub’da bulunması gerekir,“ diye kendi kendine mırıldanır. Siteye girer ve arama çubuğuna „Gradido“ yazıyor. Ve gerçekten de: tüm kaynak kodu orada! Her satırı. Soruyu soran program, yüz puan yazan program, e-postayı gönderen program.

Saat ikiyi yarım geçene kadar kitap okur. Her zamanki gibi aradığı şeyi arar: bir şeyin eve telefon ettiği yeri. Bulamaz. Yorumlarda, bir tarlanın Miktar veya Teşekkürler adının ne olacağı.

Sabah mutfakta duruyor ve Alice hiçbir şey sormuyor.

„Bunun iyi bir şey olup olmadığını henüz bilmiyorum,“ diyor. „Ama gizli bir şey değil. Her şey GitHub’da açıkça mevcut.“

„Cumartesi günü Carla gelecek.“

„Biliyorum.“

Carla cumartesi günü saat üçte, fırından aldığı bir pasta ile gelir ve ceketini henüz çıkarmamıştır ki, öğleden sonranın nasıl geçeceğini çoktan bilmektedir. Carla işte böyledir. Cümle bitmeden planını yapmıştır. Gustav ona Lego’sunu gösterir, Helena bir çizimini gösterir ve Carla ikisine de hoş bir şeyler söyler; sonra masaya oturur ve şöyle der: „Hadi, göster bakalım!“

Alice gösteriyor. Ne soruyu, ne de yüzü. Kartı gösteriyor.

Cep telefonunda şehir görünüyor ve şehrin üzerinde küçük dalgalar var. Altında “Yirmi sekiz kişi bulundu” yazıyor. Ve onların caddesinde küçük, altın rengi bir ev duruyor.

„Bunu sadece ben böyle görüyorum,“ diyor Alice. „Diğerleri beni o civarda bir yerde görüyor, asla kapının önünde değil. Tam olarak ya da yaklaşık olarak belirtilebilir. Ben yaklaşık olarak belirttim.“

„Neden tam olarak değil?“ diye sorar Carla.

„Çünkü Bob yanında oturuyordu.“

Bob hiçbir şey söylemiyor. Yirmi sekiz kıvrıma bakıyor. „Henüz başlangıç aşamasındalar,“ diyor sonra.

„Biz de,“ diyor Carla. Elinde zaten cep telefonu var. „Bu nasıl oluyor? Benim cep telefonumla e-posta alamıyorum. Sadece evde dizüstü bilgisayarımdan alabiliyorum.“

„Bir şey buldum.“ Bob, Alice’in cep telefonunu alır ve ana ekrana geçer. „Burada ‚Arkadaşlarına göster‘ yazıyor.“ Üzerine dokunur ve bir QR kodu belirir. „Şu QR kodunu tarayayım. Bununla şimdilik kayıt olabilirsin. E-postanı bu akşam evde onaylayacaksın.“

„Bu işe yarıyor mu? Harika!“ Carla çok heyecanlanmış. „Adı ne?“

„Teşekkürler,“ diye gülerek diyor Alice.

Carla'nın cep telefonunda şunlar yazıyor: Alice sana Gradido’yu gösteriyor. Helena, çiziminde hangisinin at hangisinin köpek olduğunu ona açıklarken, Carla adını, e-posta adresini ve şifresini giriyor.

Hesabı ilk kez açtığında, sistem ona onay e-postasını hatırlatır ve Carla şuraya dokunur: Daha sonra. Ardından, onu bulabilmek için bir kullanıcı adı sorar.

„Carla,“ diye yazıyor Carla.

„Carla çoktan gitti,“ diyor Bob, omzunun üzerinden bakarak.

„Carla-Güneş.“

İsim serbest. Ve sonra orada, Alice’in gece yarısı okuduğu soru yazıyor.

Carla’nın uzun süre düşünmesine gerek yok. İlkbaharda, üçüncü kattaki Bayan Meier’in alışverişini üstlenmişti; bacağı tekrar yürümeye başlayana kadar altı hafta boyunca. Sokak şenliğinde kasada görev almıştı. Komşusunun cep telefonunu iki kez kurmuştu. Üç cümle, üç altın renkli onay işareti ve altında üç harfli bir sayı.

„Yüz,“ diyor Carla. „Bayan Meier için.“

„Bayan Meier için hiçbir şey istemedin,“ diyor Alice.

„Ben de bir şey almadım.“ Carla rakama bakıyor. „Şu ana kadar.“

Sonra bir şey istiyor ve Alice’in ona yerini göstermesine gerek yok: Sayının altında yazıyor Şimdi birine teşekkür et, ve alıcı olarak zaten Alice da. Miktar: yirmi. Ve şu alana, Mesaj yani, şöyle yazıyor:

Gösterdiğin için.

Alice’in cep telefonunda bir bildirim yanar. Carla-Sonne’dan yirmi Gradido, iki kelimelik bir mesaj.

„Artık seksen yaşındasın,“ diyor Bob, Carla’ya, „ve o da yüz yirmi yaşında. Ve kimse hiçbir şey ödemedi.“

„Sorun bu mu?“ diye sorar Carla.

„İşte bunu hâlâ anlamıyorum.“

Alice’in cep telefonunu alır. Haritanın üzerinde bir arama kutusu vardır ve içine bir şeyler yazılabilir. Bob şöyle yazar: Bilgisayar. Carla lacht, weil dies das Letzte wäre, was sie suchen würde. Und Alice lacht herzhaft mit. Auf der Karte leuchtet zwischen den Kringeln ein Stern auf, grün, am Rand der Stadt. Bob tippt darauf.

Fred. Web siteleri sunuyor. Kendisine Linux kuracak birini arıyor.

Bob bunu iki kez okur. Linux’u gözü kapalı kurabilir. Altında şöyle yazıyor: Merhaba demek:, ve bir konuşma balonunda, hiç kimsenin yazmadığı bir cümle hazır bekliyor: Merhaba Fred, seni Gradido haritasında buldum. Birbirimizden yaklaşık 6 km uzakta yaşıyoruz. Sen de merhaba demek ister misin? Alice Yanında bir ok var. Son kelimeyi okurken başparmağı çoktan okun üzerine gelmiş. Mesaj Alice’ten gelmiş.

Bob arkasına yaslandı. „Şimdi beni köşeye sıkıştırdın.“

Kamerasının üzerine bant yapıştırılmış dizüstü bilgisayarını alıyor. Kayıt olun. E-posta adresi, şifre, isim: Bob Hâlâ boş. Ardından, son haftalarda ne iyi şeyler yaptığı sorusu geliyor. Bob cümleleri, hepsini, en alta kadar okuyor. Sonra en alttaki düğmeye basıyor: Şu anda aklıma bir şey gelmiyor.

„Geçen hafta yazıcımı tamir etmiştin,“ diyor Alice.

„Bu senin içindi.“

„Ve Bayan Meier, Carla’nın yanındaydı.“

Bob cevap vermiyor. Pencereyi çoktan kapatmış. Hesabının ilk sayfasında, küçük bir kutucukta şu soru yazıyor: Senin yakınında kimler yaşıyor? Evini, yaklaşık, ve Alice bu konuda hiçbir şey söylemiyor. Sonra haritada Fred’i arıyor, bu sefer kendi hesabından. Konuşma balonundaki cümle yine orada, sadece sonunda şimdi Bob yazıyor. Yani kim olduğu zaten orada belirtilmiş. Bunun üzerine iki cümle yazıyor: neler yapabildiğini ve ne zaman vakti olduğunu. Mesajı Bob değil, topluluk e-posta yoluyla Fred’e iletecek; Fred, Bob’un adresini görmeyecek, Bob da Fred’inkini görmeyecek. Bunu gece okudu ve hoşuna gitti.

O oka dokunduğunda, başından beri olan biteni izleyen Carla şöyle der: „Pazar günü Emma’ya gideceğim.“

„Emma kim?“

„Komşum. Yetmiş beş yaşında. Kek pişiriyor.“ Carla ayağa kalkar ve plan çoktan hazırdır. „Artık pek iyi yürüyemiyor ve evden neredeyse hiç çıkmıyor.“

Yazılımda işlem şu şekilde yapılır

Bob’un Cumartesi günü Alice’in cep telefonunda bulduğu şey, hesabının ilk sayfasında da yer alıyor: „Arkadaşlarına göster“ adlı küçük bir alan.

1. Kodu göster. Gradido hesabını aç ve „Arkadaşlarına göster“ seçeneğine, ardından „Buradaki birine“ seçeneğine dokun. Cep telefonunda bir kod görünecektir. Bu kod on dakika geçerlidir ve her misafir için yeni bir kod oluşturulur.
2. Misafirin onu tarıyor Cep telefonunun kamerasıyla tarar ve şunu okur: „[Adın] sana Gradido’yu gösteriyor“. „Hesap oluştur“ seçeneğine dokun, adını, e-postanı ve şifreni gir; işte hesap açıldı. Misafiriniz daha sonra e-postayı onaylar; tıpkı Carla’nın akşam evde yaptığı gibi. Ardından 1. bölümdeki soru gelir ve ilk yüz Gradido’nuzun altında „Şimdi birine teşekkür et“ yazısı belirir; alıcı olarak da siz varsınız.
3. Evinizi haritaya ekleyin. Ana sayfanızdaki „Yakınınızda kimler yaşıyor?“ alanı veya „Eşleştirme“ menüsü sizi buraya yönlendirir: „Haritada konumumu göster“, tam olarak veya yaklaşık olarak. Yaklaşık seçeneği sizi çevrenizde gösterir, asla kapınızın önünde değil. Artık haritada birbirinizi bulabilirsiniz ve orada kime dokunursan ona “Merhaba” diyebilirsin: Cümle konuşma balonunda zaten yazıyor, ok simgesine basarak mesajı gönderebilirsin. Topluluk bunu e-posta yoluyla iletir, adresleriniz gizli kalır.

Misafirin yanında oturmuyor mu? „Başka bir yere“ seçeneği, mesajına ekleyebilmen için Gradido adresini tek bir cümle halinde sana verir.

Evinin konumu haritada zaten görünüyor mu? O zaman bu alan sana bir sonraki adımda „Sana kim yakışır?“ diye soracak ve seni ilk girişine yönlendirecek. Bunun ayrıntılarını 4. bölümde anlatıyoruz.

Bob gibi her şeyi tam olarak bilmek isteyenler için: Kaynak kodun tamamı şu adreste herkese açık olarak yer almaktadır: GitHub, her satır.

👉 Gradido hesabına buradan ulaşabilirsin

Bir sonraki bölüm 29 Ekim Perşembe günü: „Freegaia 3 – Emma“. Carla komşusunun kapısını çalar ve pastanın yanında bir iPad durmaktadır.
Tüm bölümler tek bir sayfada: Freegaia