Freegaia 1 – Το ερώτημα

Freegaia – Η πόλη αρχίζει να λάμπει · Επεισόδιο 1 · 1ο από τα 23 επεισόδια

Τι καλό έχεις κάνει για το κοινό καλό τις τελευταίες εβδομάδες;

Η Άλις κοίταξε την ερώτηση για λίγο. Τότε είπε: „τίποτα“ σκέφτηκε και „Ήμουν πάντα δίπλα στα παιδιά μου“το έγραψε, επειδή δεν της ερχόταν τίποτα άλλο στο μυαλό.».

Όταν ο Μπομπ μπαίνει στην κουζίνα, είναι λίγο πριν τα μεσάνυχτα και η Άλις κλαίει. Κάθεται στο τραπέζι, μπροστά της το πιάτο με τα υπολείμματα από τα ζυμαρικά των παιδιών, τα οποία ήθελε να τα φάνε όρθια, και στο χέρι της λάμπει το κινητό της.

Ο Μπομπ μένει ακίνητος στην πόρτα. Γνωρίζει την Άλις εδώ και μισό χρόνο και δεν την έχει δει ποτέ να κλαίει. Βλέπει το κινητό. Βλέπει ότι κοιτάζει το κινητό και όχι αυτόν. Και έχει μια υποψία που δεν του αρέσει.

„Ποιος σου γράφει;“

Η Άλις γελάει. „Κανένας που να ξέρεις.“

Αυτή είναι η απάντηση που δεν ήθελε να ακούσει. Καθίζει δίπλα της και απλώνει το χέρι του.

Του δίνει το κινητό.

Στην οθόνη, πίσω από ένα χρυσό τικ, εμφανίζεται η δική της φράση της Άλις: Ήμουν πάντα δίπλα στα παιδιά μου. Μεταξύ αυτών, ένα μήνυμα. Ξεκινά με Αγαπητή Άλις, καλώς ήρθες!, και είναι σύντομη:

Η κοινότητα σε ευχαριστεί — για τον χρόνο που αφιερώνεις στα παιδιά σου.
Τα πρώτα σου 100 Gradido είναι μια αναγνώριση για ό,τι έχεις ήδη κάνει.
Χαίρομαι που είσαι εδώ.

Κάτω από αυτό, με μικρότερα γράμματα, αναγράφεται ποιος το επιβεβαίωσε: Το λογισμικό επιβεβαίωσε αμέσως αυτή την πρώτη ευχαριστία, ώστε να μπορείς να ξεκινήσεις αμέσως. Ό,τι κι αν καταχωρίσεις από εδώ και πέρα, θα το διαβάζει και ένας άνθρωπος. Και στο κάτω μέρος, ένας αριθμός ακολουθούμενος από τρία γράμματα, τα οποία δεν γνωρίζει: 100,00 GDD.

Διαβάζει το μήνυμα δύο φορές. Δεν περιέχει τίποτα κακό. Αυτό είναι το θέμα. Λέει ότι η κοινότητα την ευχαριστεί για τον χρόνο που αφιερώνει στην Έλενα και τον Γκούσταβ. Αναφέρει ποιος το επιβεβαίωσε. Και μετά υπάρχει ένας αριθμός.

„Ένα λογισμικό“, λέει ο Μπομπ.

„Μα το λέει εκεί.“

„Έκλαψες εξαιτίας ενός λογισμικού.“

„Έκλαψα, γιατί είναι αλήθεια.“ Η Άλις σκουπίζει το πρόσωπό της με το μανίκι της. „Διάβασέ το ξανά. Είναι αλήθεια.“

„Πόσο κοστίζει αυτό;“, ρωτά ο Μπομπ.

„Τίποτα.“

„Πόσο κοστίζει πραγματικά;“

„Τίποτα, Μπομπ. Το διάβασα. Δύο φορές.“

Κάνει κύλιση. Γιατί εκατό;, γράφει εκεί, και από κάτω ότι από εδώ και στο εξής θα δίνονται κάθε μήνα, έως και χίλια, για ό,τι καλό κάνει κανείς για το κοινό καλό.

„Χίλια το μήνα“, λέει ο Μπομπ. „Υπάρχει μια παγίδα.“

„Τότε βρες τον.“

Ψάχνει τα ψιλά γράμματα και τα βρίσκει: τη δήλωση προστασίας δεδομένων, στο κάτω μέρος της σελίδας, και τη διαβάζει, ενώ η Άλις τον παρακολουθεί. Στη συνέχεια, τη σελίδα εγγραφής. Εκεί οι γραμμές εναλλάσσονται, και μια από αυτές του μένει στο μυαλό, τρεις λέξεις: Με βάση την κοινότητα. Αποκεντρωμένο. Ανοιχτού κώδικα. Δεν πιστεύει κανένα από αυτά. Όμως το τρίτο μπορεί να ελεγχθεί.

„Έχεις εγγραφεί εκεί; Με το πραγματικό σου όνομα;“

„Με το πραγματικό μου όνομα.“ Η Άλις δεν του παίρνει το κινητό. „Το είχα ακούσει κάπου, δεν θυμάμαι πια πού. Ότι οι μονογονεϊκές μητέρες έχουν κάποια αξία. Και μετά με ρώτησε τι καλό έχω κάνει, και σκέφτηκα: τίποτα. Δούλευα, έβαζα τα παιδιά για ύπνο, πήγαινα στο γραφείο“. Δείχνει το ψυγείο, πάνω στο οποίο κρέμεται το πρόγραμμα βάρδιας, με τον ήλιο που ζωγράφισε η Ελένα με ξυλομπογιές από πάνω. „Αυτό είναι όλο που κάνω. Και μετά το έγραψα. Ακριβώς όπως είναι.“

Ο Μπομπ κοιτάζει τη φράση με το χρυσό τικ. Έξι λέξεις.

„Και σε αυτό σου απαντά ένα λογισμικό.“

„Την πρώτη φορά. Για να γίνει γρήγορα και να μην χρειάζεται να περιμένουμε.“ Η Άλις πατάει στη μικρή γραμμή. „Την επόμενη φορά θα διαβάζουν και άνθρωποι. Παρουσιάστριες, παρουσιαστές. Και θα γράφουν ότι το να είσαι μητέρα είναι μια υπηρεσία προς το κοινό καλό. Μια από τις πιο σημαντικές.“ Εκπνέει. „Σε οκτώ χρόνια, είναι η πρώτη φορά που μου το λέει κάποιος.“

„Σου το είπε ένα πρόγραμμα.“

„Κάποιος το έμαθε στο λογισμικό.“

Ο Μπομπ βάζει το κινητό πάνω στο τραπέζι, με την οθόνη προς τα πάνω, έτσι ώστε το μήνυμα να βρίσκεται ανάμεσά τους.

„Θέλω να μάθω ποιος είναι“, λέει. „Ποιοι είναι. Τι θέλουν.“

„Ξέρω τι θέλουν“, λέει η Άλις. „Θέλω να το δείξω στην Κάρλα.“

„Πρώτα δείξ“ το μου.»

Πώς λειτουργεί το λογισμικό

Το ερώτημα που διαβάζει η Άλις τα μεσάνυχτα, το θέτει και σε σένα ο λογαριασμός σου στο Gradido όταν τον ανοίξεις για πρώτη φορά.

1. Άνοιγμα λογαριασμού. Πήγαινε gdd.gradido.net και συνδεθείτε. Δεν έχετε ακόμα λογαριασμό; Πατήστε „Εγγραφή“. Δεν θυμάστε τον κωδικό πρόσβασής σας; Στη σελίδα σύνδεσης θα βρείτε την επιλογή „Ξεχάσατε τον κωδικό πρόσβασής σας;“.
2. Απαντήστε στην ερώτηση. Όταν ανοίξεις τον λογαριασμό για πρώτη φορά, θα σε ρωτήσει τι καλό έχεις κάνει για το κοινό καλό τις τελευταίες εβδομάδες. Συμπλήρωσε μία από τις προτεινόμενες προτάσεις ή γράψε τη δική σου. Είσαι συνταξιούχος; Τότε τσεκάρισε το κουτάκι „Το έργο της ζωής σου μετράει“.
3. Αποθήκευση και ανάγνωση. Το λογισμικό επιβεβαιώνει αμέσως την πρώτη σου ευχαριστία: 100 Gradido, με ένα μήνυμα όπως αυτό, το οποίο ο Bob διαβάζει δύο φορές. Ό,τι κι αν καταχωρίσεις από εδώ και πέρα, θα το διαβάζει και ένας άνθρωπος.

Έχεις ήδη απαντήσει στην ερώτηση; Τότε θα βρεις την απάντησή σου στην ενότητα „Συναλλαγές“: ο αποστολέας είναι η Κοινότητα, ενώ πάνω από το ποσό αναγράφεται η ένδειξη „Δημιουργήθηκε“.

Έχεις κάνει ανάληψη και στο παρελθόν, πολύ πριν από αυτή την ερώτηση; Τότε ο λογαριασμός σου δεν σου την θέτει πια. Η ευχαριστία σου βρίσκεται από τότε στην ενότητα „Συναλλαγές“, και κάθε φορά που κάνεις ανάληψη απαντάς ξανά στην ερώτηση κάθε μήνα.

👉 Στον λογαριασμό σου στο Gradido

Επόμενο επεισόδιο την Πέμπτη, 22 Οκτωβρίου: „Freegaia 2 – Το κόλπο“. Ο Μπομπ διαβάζει μέχρι τις 2:30, και το Σάββατο θα έρθει η Κάρλα.
Όλα τα επεισόδια σε μία σελίδα: Freegaia