10 poziomów społeczności: od wioski do społeczności globalnej

Przegląd i sytuacja początkowa

Model Gradido opiera się na potrójnej kreacji pieniądza: 3 × 1000 GDD (Gradido) są tworzone co miesiąc dla każdej osoby na ziemi - po 1000 GDD jako aktywny dochód podstawowy (1. filar), 1000 GDD dla budżetu publicznego (2. filar) i 1000 GDD dla funduszu wyrównawczego i środowiskowego - w skrócie AUF (3. filar). Ta kreacja pieniądza jest wolna od długu na podstawie kredytu, w przeciwieństwie do dzisiejszego systemu pieniądza dłużnego, w którym każdy kredyt po jednej stronie z konieczności generuje taki sam dług po drugiej stronie.

Druga i trzecia kreacja pieniądza - tj. budżet publiczny i AUF - zapewniają po 1000 GDD na mieszkańca miesięcznie. Decydującą innowacją strukturalną jest to, że te dwa przepływy pieniężne nie są zarządzane za pośrednictwem scentralizowanych budżetów państwowych, ale zamiast tego opierają się na Dziesięć poziomów społeczności (poziomy społeczności). Każdy poziom otrzymuje jedną dziesiątą całkowitej kwoty - tj. 100 GDD na mieszkańca miesięcznie z budżetu publicznego i dalej 100 GDD na mieszkańca miesięcznie z AUF.

Dziesięć poziomów społeczności w szczegółach

Koncepcja dziesięciu poziomów społeczności jest zgodna z elegancką logiką matematyczną: rzędy wielkości ściśle odpowiadają potęgom dziesięciu 10^1do 10^10. Granica każdej płaszczyzny zaczyna się od połowy wartości środkowej i kończy się pięciokrotnie, tak aby wartość średnia służyła jako wartość odniesienia, ale nie była sztywna.

n = liczba mieszkańców na danym poziomie. Uwaga: Budżet jest zawsze proporcjonalny do liczby mieszkańców.

Uderzające jest to, że poziom 10^10 = 10 miliardów) bardzo ściśle odpowiada obecnej populacji świata. Jest to niezwykły „korzystny zbieg okoliczności“ - lub rząd wielkości z góry określony przez naturę, który sprawia, że system jest matematycznie kompletny i spójny.

Pomocniczość jako podstawowa zasada

Zasada Pomocniczość - która jest zakorzeniona w niemieckim federalizmie jako zasada, że zadania powinny być przenoszone na wyższe poziomy tak niskoprogowo, jak to możliwe i tylko tak dalece, jak to konieczne - znajduje swój najbardziej spójny wyraz ekonomiczny w systemie gradido na poziomie społeczności. Każdy poziom społeczności zarządza swoim udziałem całkowicie autonomicznie. Wyższe poziomy nie otrzymują żadnych transferów z budżetów poziomów podrzędnych, ponieważ każdy poziom otrzymuje swój budżet bezpośrednio z kreacji pieniądza.

System na poziomie społeczności wykracza poza dzisiejszy federalizm: podczas gdy Niemcy rozróżniają dziś władze federalne, stanowe i lokalne, Gradido dziesięć a zatem konsekwentnie obejmuje nie tylko poziomy krajowe, ale także ponadnarodowe i subnarodowe - od rodziny nuklearnej po rodzinę ludzką.

Przykłady zastosowania zasady pomocniczości

Konkretny przykład ilustruje zasadę pomocniczości: Poziomy 1 i 2 (od 10 do 500 osób) mogą zapewnić opiekę zdrowotną na poziomie lokalnym - z czego budżet publiczny na konwencjonalną opiekę zdrowotną i AUF na alternatywną, naturalną opiekę zdrowotną. Poziom 3 (500-5000, tj. wieś, małe miasto lub rada dzielnicy) zarządza podstawową infrastrukturą komunalną. Od poziomu 4 (10 000 mieszkańców) jednostki odpowiadają niemieckim małym i średnim miastom, a od poziomu 5 (100 000) - dużym miastom i powiatom.

Kalkulacja budżetu na przykładzie Niemiec

Do końca 2025 r. Niemcy będą miały około 83,5 mln mieszkańców i tym samym mieści się w zakresie poziomu wspólnotowego 8 (10^8 = 100 milionów). Model gradido skutkuje następującą strukturą budżetu:

Całkowity budżet krajowy Gradido dla Niemiec

Dla porównania, całkowity budżet publiczny Niemiec w 2025 r. (łącznie budżet federalny, stanowy, lokalny i zabezpieczenia społecznego) obejmuje wydatki w wysokości ok. 2,208 mld euro. Podstawowy budżet samego rządu federalnego wynosi 502,5 mld euro

Eliminacja dużych bloków wydatków

Zdecydowanie największym blokiem wydatków w budżecie federalnym na 2025 r. jest Federalne Ministerstwo Pracy i Spraw Socjalnych. 190,34 mld euro - ponad jedna trzecia całkowitego budżetu. W systemie Gradido pozycja ta jest wyeliminowana, ponieważ bezrobocie i potrzeba pomocy społecznej są strukturalnie przezwyciężane przez Aktywny Dochód Podstawowy (1. filar, 1000 GDD/capita/miesiąc). Wyeliminowana zostanie również biurokracja podatkowa i ubezpieczeń społecznych, co może oznaczać oszczędności w wysokości do 146 miliardów euro w rocznych kosztach biurokracji w samych Niemczech. Kolejne 1 000 miliardów GDD jest dostępne na Aktywny Dochód Podstawowy, który zostanie wykorzystany do uhonorowania wielu publicznych działań socjalnych, które obecnie muszą być finansowane z innych źródeł. Powinno to odciążyć budżet publiczny o kolejne 3 miliardy euro.

Spójność z obecnymi strukturami administracyjnymi

Kluczową zaletą dziesięciu poziomów społeczności jest ich Zgodność z istniejącymi strukturami administracyjnymi w Niemczech i porównywalnych krajach:

Zgodność ta umożliwia Stopniowe i płynne wprowadzanie, ponieważ nie ma potrzeby tworzenia nowej organizacji administracyjnej. Istniejące gminy, powiaty, kraje związkowe i rząd federalny pasowałyby do poziomów społeczności i czerpałyby swoje budżety sukcesywnie z kreacji pieniądza Gradido. Oczywiście w każdym indywidualnym przypadku należy określić, kto należy do którego poziomu społeczności - ale ta alokacja jest już zasadniczo z góry określona przez dzisiejsze granice administracyjne.

Dwa oddzielne przepływy pieniężne na poziom: budżet państwa i AUF

Jednym z koncepcyjnie istotnych szczegółów jest Rozdzielenie budżetu państwa i AUF na każdym poziomie. Obie płyną jednocześnie, ale są dostępne do różnych celów:

• Budżet publiczny (2. Kreacja pieniądza): Konwencjonalne usługi publiczne użyteczności publicznej - infrastruktura, edukacja, konwencjonalna opieka zdrowotna, administracja, bezpieczeństwo.

• Fundusze wyrównawcze i środowiskowe (3. Kreacja pieniądza): Odnowa ekologiczna, ochrona środowiska, naturalna opieka zdrowotna i profilaktyka, rekompensata za spuściznę gospodarczą, pomoc w przypadku klęsk żywiołowych.

Ta zasada dwóch funduszy na każdym poziomie umożliwia, na przykład na poziomie gminnym (L3-L4), gminom finansowanie zarówno ich obowiązkowych zadań (SH), jak i dobrowolnych projektów środowiskowych i zdrowotnych (AUF) - bez konkurowania o ograniczone fundusze, ponieważ obie pule płyną oddzielnie.

Wprowadzenie krajowe i faza przejściowa

W ramach wprowadzenia waluty krajowej (Wizja 2032 dla Niemiec), istniejąca waluta krajowa (euro) zostanie w pełni zachowana i początkowo będzie używana równolegle z Gradido. Parytet wprowadzenia to 1 euro = 1 GDD. W miarę jak Gradido staje się coraz bardziej powszechne, przejmuje funkcję środka wymiany, podczas gdy euro lub złoto mogą zachować swoją rolę jako środka przechowywania wartości - funkcjonalna specjalizacja, która jest również odpowiednia dla libertariańskich ekonomistów.

Gradido zostało zaprojektowane w taki sposób, aby Każdy kraj może wystartować niezależnie, stopniowo wprowadzać Gradido jako walutę uzupełniającą. Inne kraje podążyłyby za nim, aż w końcu wszystkie kraje na całym świecie korzystałyby ze spójnego, wzajemnie kompatybilnego systemu. Ponieważ kreacja pieniądza per capita jest zawsze taka sama - niezależnie od siły gospodarczej kraju - nie ma niekorzystnej sytuacji konkurencyjnej ani presji transferowej między krajami. Każda struktura na poziomie społeczności narodowej jest ekonomicznie samowystarczalna.

Równowaga systemowa: przejściowość i stabilność

Istotną cechą systemu Gradido jest planowana przejściowość 50% rocznie (ok. 5,61 % miesięcznie). Ta nietrwałość zapobiega gromadzeniu się pieniędzy, przyspiesza ich obieg, a tym samym zastępuje funkcję odsetek. Ma to ważny wpływ na budżety na poziomie społeczności: niewykorzystane środki stale maleją, co stanowi silną zachętę do szybkiego, rozsądnego wykorzystania i zapobiega akumulacji.

Jednocześnie ciągła kreacja nowych pieniędzy (per capita, miesięcznie) zapewnia, że całkowita ilość pieniądza pozostaje stabilna - samoregulujący się system wzorowany na naturalnym cyklu wzrostu i rozpadu.

Krytyczna ocena i pytania otwarte

Mocne strony modelu

• Matematyczna elegancja: Logika potęgi dziesiątej tworzy spójną strukturę, która jest ważna dla wszystkich rzędów wielkości.

• Zgodność z federalizmem: Rozległa harmonizacja z istniejącymi strukturami administracyjnymi ułatwia przejście.

• Prawdziwa pomocniczość: Każdy poziom ma suwerenność nad swoim budżetem - nie ma obowiązku płacenia w górę.

• Podwójny przepływ gotówki: Oddzielenie budżetu publicznego i AUF umożliwia zarówno zadania obowiązkowe, jak i projekty transformacji ekologicznej.

Otwarte pytania i wyzwania

• Konkurs alokacji: W praktyce obywatele należą jednocześnie do wszystkich 10 poziomów społeczności. Potrzebne są jasne kryteria określające, który poziom jest odpowiedzialny za jakie zadania i w jaki sposób rozstrzygane są konflikty. Możliwe byłoby na przykład, aby każdy obywatel miał wpływ na wykorzystanie funduszy.

• Problem z przejściem: Przejście od kreacji pieniądza opartej na długu do kreacji pieniądza opartej na kredycie jest jednym z największych procesów transformacji instytucjonalnej w historii gospodarczej. Z istniejącym zadłużeniem należy obchodzić się ostrożnie.

• Wola polityczna: Gradido wymaga decyzji w drodze referendum lub większości politycznej. Ponieważ system ten sprawia, że istniejąca biurokracja podatkowa i społeczna staje się przestarzała, należy spodziewać się oporu ze strony uznanych instytucji.

• Parytet wyceny: Założenie, że 1 GDD = 1 euro zależy od zaufania publicznego i stabilności gospodarczej. Hiperinflacja w strefie euro może przyspieszyć - lub zdestabilizować - wprowadzenie.

Wnioski

Koncepcja poziomu społeczności Gradido łączy matematyczną elegancję z głęboką logiką instytucjonalną. Dziesięć poziomów 10^1 do 10^10 - od rodziny po populację światową - obejmują wszystkie formy organizacji społecznej i z zadziwiającą dokładnością odzwierciedlają rzeczywistą strukturę administracyjną narodów takich jak Niemcy. Prawdziwa pomocniczość jest realizowana poprzez równy podział 10% budżetu publicznego i 10% AUF na każdy poziom: Każda społeczność zarządza swoją częścią autonomicznie, bez konieczności dokonywania transferów w górę.

Dla Niemiec oznacza to roczny budżet gradido w wysokości około 200 miliardów GDD (100 miliardów SH + 100 miliardów AUF) na poziomie federalnym (poziom 8), który dobrze wypada w porównaniu z obecnym budżetem federalnym, ponieważ największy blok wydatków na pracę i sprawy społeczne (2025: 190 miliardów euro w samym budżecie federalnym) jest eliminowany w systemie gradido, a zobowiązania międzynarodowe są ponoszone przez L9 i L10.

Połączenie zdecentralizowanej samorządności, kreacji pieniądza bez zadłużenia i planowanej przemijalności tworzy strukturalne warunki wstępne dla zrównoważonego porządku gospodarczego zorientowanego na dobro wspólne.