Gradido - Economy of love

I. Η παρεξήγηση

Όποιος λέει ότι η αγάπη είναι η λύση - για τα πάντα - κινδυνεύει να μην τον πάρουν στα σοβαρά. Η πρόταση ακούγεται σαν σελίδα ημερολογίου, σαν ευσεβής πόθος, σαν αφελής απόδραση από τον κόσμο. Και όμως: ίσως η αφέλεια να μην ανήκει στον ομιλητή αυτής της πρότασης, αλλά στον ακροατή, ο οποίος θεωρεί την αγάπη συναισθηματικό συναίσθημα αντί να την αναγνωρίσει γι' αυτό που δομικά είναι - δηλαδή τη μόνη δύναμη που δημιουργεί διαρκή συνεργατική, στοργική και ζωογόνο συμπεριφορά.

Το Gradido, η „Φυσική Οικονομία της Ζωής“, την οποία η Ακαδημία Οικονομικής Βιονικής Gradido έχει αναπτύξει σε περισσότερα από είκοσι χρόνια έρευνας, αναφέρεται μερικές φορές ως „νομισματικό σύστημα της αγάπης και της ειρήνης“. Αυτό ακούγεται ασυνήθιστο για ένα οικονομικό μοντέλο. Αλλά αν ρίξετε μια πιο προσεκτική ματιά, θα συνειδητοποιήσετε ότι ο όρος αυτός δεν είναι μια μεταφορά. Είναι μηχανικός.

II. Γιατί το παλιό σύστημα δεν είναι σύστημα αγάπης

Για να καταλάβει κανείς γιατί το Gradido αντιπροσωπεύει μια „οικονομία της αγάπης“, πρέπει πρώτα να καταλάβει γιατί το υπάρχον νομισματικό σύστημα είναι ακριβώς το αντίθετο - όχι από κακόβουλη πρόθεση, αλλά από δομική αναγκαιότητα.

Το σημερινό χρηματοπιστωτικό σύστημα βασίζεται σε τρεις αλληλοενισχυόμενες αρχές:

Δημιουργία χρήματος μέσω χρέουςΠάνω από 95% του διαθέσιμου χρήματος παγκοσμίως δημιουργείται μέσω δανεισμού. Αυτό σημαίνει ότι κάθε πιστωτικό υπόλοιπο δημιουργεί ένα εξίσου μεγάλο βάρος χρέους στην άλλη πλευρά. Το χρήμα είναι δομικά σπάνιο.
Τόκος και ανατοκισμόςΟ τόκος προκαλεί τη συσσώρευση περιουσιακών στοιχείων και την αύξηση των χρεών. Το χάσμα μεταξύ πλουσίων και φτωχών δεν διευρύνεται λόγω ατομικής κακής συμπεριφοράς, αλλά λόγω μαθηματικών νόμων.
Αγνοώντας τον κύκλο της ανάπτυξης και της φθοράςΌ,τι δεν περνάει συνειδητά περνάει ανεξέλεγκτα - όπως ο πληθωρισμός, η οικονομική κρίση ή ο πόλεμος. Ο νόμος της φύσης επικρατεί, είτε το σχεδιάζετε είτε όχι.

Ένα σύστημα που βασίζεται στη διαρθρωτική έλλειψη επιβάλλει τον ανταγωνισμό. Αυτοί που ανταγωνίζονται δεν έχουν την πολυτέλεια να είναι γενναιόδωροι. Σε αυτό το πλαίσιο, η φιλανθρωπία αποτελεί οικονομικό ρίσκο. Όσοι μοιράζονται χάνουν. Αυτοί που εμπιστεύονται εκμεταλλεύονται. Η συνεργασία είναι παγίδα. Αυτή η λογική δεν είναι κακή - είναι το αναπόφευκτο αποτέλεσμα των λανθασμένων κανόνων του παιχνιδιού.

III Τα διαρθρωτικά θεμέλια μιας οικονομίας της αγάπης

Το Gradido αλλάζει τους κανόνες του παιχνιδιού. Και με αυτό, όλα τα υπόλοιπα αλλάζουν από μόνα τους.

1. η δημιουργία χρήματος ως πράξη δωρεάς

Στο μοντέλο Gradido, το χρήμα δεν παράγεται μέσω του χρέους, αλλά ως πίστωση - για όλους. Συνολικά δημιουργούνται 3.000 Gradido (GDD) ανά άτομο ανά μήνα: το ένα τρίτο ως ενεργό βασικό εισόδημα, το ένα τρίτο για τον δημόσιο προϋπολογισμό και το ένα τρίτο για ένα παγκόσμιο ταμείο εξισορρόπησης και περιβαλλοντικής προστασίας.

Δεν πρόκειται για αναδιανομή του υπάρχοντος πλούτου. Είναι μια νέα λογική δημιουργίας. Το χρήμα δημιουργείται από τη ζωή - μέσω της απλής ύπαρξης κάθε ανθρώπινου όντος. Κάθε ανθρώπινο ον είναι, από την ίδια την ύπαρξή του, πηγή δημιουργίας οικονομικής αξίας. Μεταφρασμένο σε οικονομική γλώσσα, αυτό είναι που λέει κάθε ηθική της αγάπης στον κόσμο: κάθε άνθρωπος έχει άνευ όρων αξία.

2. η παροδικότητα ως κύκλος αντί για απώλεια

Το 50 % των περιουσιακών στοιχείων λήγουν όπως προβλέπεται εντός ενός έτους. Αυτό ακούγεται αρχικά σαν απώλεια - αλλά είναι το αντίθετο. Η παροδικότητα είναι η αρχή που εμποδίζει το χρήμα να συσσωρεύεται σε τεράστιες δεξαμενές και να αποσύρεται από την κυκλοφορία. Όποιος συσσωρεύει χρήματα ζει με τον συνεχή φόβο ότι θα τα χάσει. Όσοι τα χρησιμοποιούν, τα μοιράζονται, τα επενδύουν ή τα χαρίζουν τα επιστρέφουν στον κύκλο - κάνοντας όλους πλουσιότερους.

Η φύση γνωρίζει την ίδια αρχή: τα δέντρα δεν συσσωρεύουν ενέργεια, αλλά τη μεταβιβάζουν. Ο αναπνευστικός αέρας δεν συσσωρεύεται - κυκλοφορεί. Αυτό που παραμένει σε κίνηση συντηρεί τη ζωή. Ό,τι μένει στάσιμο σαπίζει. Η παροδικότητα δεν είναι επομένως ένας τιμωρητικός μηχανισμός - είναι ο νόμος της φύσης που καθιστά το χρήμα και πάλι μέσο ροής αντί για μέσο αντιδημοκρατικής εξουσίας.

3. το τριπλό αγαθό ως ηθικό λειτουργικό σύστημα

Η βασική ηθική αρχή του Gradido είναι το „τριπλό καλό“: το καλό του ατόμου, το καλό της κοινότητας και το καλό του ευρύτερου συνόλου - της φύσης και του οικοσυστήματος. Εάν παραμεληθεί μία από αυτές τις τρεις πτυχές, το σύστημα αρχίζει να παραπαίει.

Η αρχή αυτή δεν είναι μια ηθική έκκληση, αλλά η αρχιτεκτονική του συστήματος. Η τριπλή δημιουργία του χρήματος αγκυροβολεί και τα τρία επίπεδα δομικήΤο βασικό εισόδημα εξυπηρετεί το άτομο. Ο εθνικός προϋπολογισμός εξυπηρετεί την κοινότητα. Το ταμείο εξισορρόπησης και το περιβαλλοντικό ταμείο εξυπηρετεί τη γη. Η αγάπη με αυτή την έννοια δεν είναι συναίσθημα - είναι σχεδιασμός.

4 Το όνομα τα λέει όλα

Το όνομα Gradido δεν είναι τυχαίο. Σημαίνει:

Ευγνωμοσύνη - Ευγνωμοσύνη
Αξιοπρέπεια - Θα
Δωρεά - Δώρο, δωρεά

Αυτές οι τρεις λέξεις περιγράφουν την εσωτερική κατάσταση μιας στοργικής στάσης: όσοι είναι ευγνώμονες αναγνωρίζουν την αξία στους άλλους. Όσοι σέβονται την αξιοπρέπεια αντιμετωπίζουν τους άλλους ως ίσους. Εκείνοι που δίνουν δεν παρακρατούν τίποτα που θα ωφελούσε τον άλλον. Δεν είναι τυχαίο ότι το Gradido πήρε το όνομά του από αυτές τις λέξεις - είναι δηλωμένος στόχος η δημιουργία μιας νομισματικής κουλτούρας που υποστηρίζει και επιβραβεύει αυτές τις συμπεριφορές.

IV. Η αγάπη ως η ισχυρότερη στρατηγική επιβίωσης

Υπάρχει μια κοινή παρανόηση ότι η αγάπη είναι για τους αδύναμους, για τους ονειροπόλους, για εκείνους που δεν έχουν την πολυτέλεια να είναι ανταγωνιστικοί. Η εξέλιξη φαίνεται να αποδεικνύει αυτή την παρανόηση. Αλλά οι βιολόγοι και οι θεωρητικοί των συστημάτων το γνωρίζουν αυτό εδώ και δεκαετίες: Η συνεργασία δεν είναι ένα υποπροϊόν της εξέλιξης - είναι ο σημαντικότερος κινητήριος μοχλός της.

Στο Gradido, αυτή η συνειδητοποίηση γίνεται οικονομική λογική. Ένα σύστημα που ανταμείβει τη συνεργασία δεν είναι πιο αδύναμο από ένα σύστημα ανταγωνισμού - είναι πιο σταθερό. Ο ανταγωνισμός δημιουργεί τοπικά μέγιστα και παγκόσμια αστάθεια. Η συνεργασία δημιουργεί δικτυακά αποτελέσματα στα οποία το κέρδος του καθενός αυξάνει το κέρδος όλων.

Η στρατηγική ανάλυση μετά από 20 χρόνια εμπειρίας του Gradido καταλήγει σε ένα σαφές συμπέρασμα: „Ένα σύστημα που βασίζεται στο φόβο και τον έλεγχο είναι ενεργειακά δαπανηρό και εύθραυστο. Ένα σύστημα που βασίζεται στην αγάπη και τη συνεργασία είναι ανθεκτικό και αναγεννητικό“. Αυτός δεν είναι ένας ρομαντικός ισχυρισμός - είναι η θεωρία των συστημάτων.

V. Τι επιτυγχάνει η αγάπη οικονομικά

Αν υιοθετήσετε αυτή την προοπτική, γίνεται σαφές ποια συγκεκριμένα προβλήματα επιλύει δομικά η οικονομία της αγάπης:

Φτώχεια: Στο μοντέλο Gradido, όλοι έχουν ενεργό βασικό εισόδημα από την αρχή. Η φτώχεια δεν είναι ένας νόμος της φύσης - είναι ένα σχεδιαστικό ελάττωμα του υπάρχοντος συστήματος. Μια οικονομία που αναγνωρίζει κάθε άνθρωπο ως πολύτιμο δημιουργεί για όλους - όχι μόνο για τους κεφαλαιούχους.

ΠόλεμοςΟι πόλεμοι πόρων προκύπτουν από διαρθρωτικές ελλείψεις και παιχνίδια μηδενικού αθροίσματος: Αυτό που έχεις εσύ, δεν το έχω εγώ. Στο μοντέλο Gradido, κάθε περιοχή δημιουργεί το δικό της κατά κεφαλήν χρήμα. Το ταμείο εξισορρόπησης και το περιβαλλοντικό ταμείο καθιστούν την παγκόσμια συνεργασία πιο προσοδοφόρα από τον ανταγωνισμό. Η ειρήνη γίνεται παράγοντας οικονομικής επιτυχίας.

Περιβαλλοντική καταστροφήΜε το ισχύον σύστημα, ένα δέντρο που στέκεται όρθιο αξίζει λιγότερο από ένα κομμένο. Στο μοντέλο Gradido, το Ταμείο Εξισορρόπησης και Περιβάλλοντος χρηματοδοτεί τη διατήρηση των φυσικών πόρων - η προστασία των δασών, η αποκατάσταση των θαλασσών και η αναδάσωση είναι αμειβόμενες δραστηριότητες.

Ψυχική εξαθλίωσηΟ εθελοντισμός, η βοήθεια στη γειτονιά, η φροντίδα, η τέχνη, η εκπαίδευση - ό,τι είναι αναντικατάστατο στην κοινωνία, αλλά αμείβεται ελάχιστα στο σημερινό σύστημα, λαμβάνει αναγνώριση στο σύστημα Gradido. Η κοινωνική συγκολλητική ουσία μιας κοινωνίας γίνεται για πρώτη φορά οικονομικά ορατή.

VI Η αποφασιστική υλοποίηση

Υπάρχει ένα απόσπασμα στα βασικά κείμενα του Gradido που συνοψίζει τον πυρήνα αυτού του επιχειρήματος σε λίγες προτάσεις. Έχει ως εξής: "Στο σημερινό σύστημα, η φιλανθρωπία αποτελεί οικονομικό κίνδυνο. Στο Gradido, είναι ο παράγοντας οικονομικής επιτυχίας.

Αυτή είναι η καθοριστική πρόταση. Όχι επειδή ακούγεται ωραία, αλλά επειδή είναι ακριβής. Η αγάπη - νοούμενη ως συμπεριφορά φροντίδας, ως προθυμία συνεργασίας, ως σεβασμός της αξιοπρέπειας των άλλων - είναι δομικά αδύνατη στο σημερινό νομισματικό σύστημα. παράλογο. Δεν ανταμείβεται, αλλά τιμωρείται. Γι' αυτό οι κοινότητες διαλύονται. Γι' αυτό οι φροντιστές εξαντλούνται. Γι' αυτό η γενναιοδωρία είναι πολυτέλεια των πλουσίων.

Ο Gradido αντιστρέφει αυτή τη λογική. Δεν μετατρέπει τη φιλανθρωπία σε μια ηρωική ειδική περίπτωση, αλλά στον κανονικό τρόπο λειτουργίας. Και αυτό δεν είναι κακόγουστο - είναι επαναστατικό.

VII Συμπέρασμα: Ο άλλος κανόνας του παιχνιδιού

Οι κανόνες του παιχνιδιού δεν είναι νόμοι της φύσης. Κάποτε σχεδιάστηκαν από ανθρώπους - και μπορούν να αλλάξουν από ανθρώπους. Το υπάρχον νομισματικό σύστημα δεν είναι η μόνη δυνατή πραγματικότητα. Είναι ένα σύνολο κανόνων που επιβραβεύει ορισμένους τύπους συμπεριφοράς και τιμωρεί άλλους. Και επειδή ο ανταγωνισμός, η δυσπιστία και η συσσώρευση ανταμείβονται, είναι ακριβώς αυτές οι συμπεριφορές που εμφανίζονται μαζικά - όχι επειδή οι άνθρωποι είναι κακοί, αλλά επειδή αντιδρούν σε αυτούς τους αντι-ζωτικούς κανόνες.

Το Gradido είναι μια πρόσκληση για την εισαγωγή νέων κανόνων του παιχνιδιού. Κανόνες του παιχνιδιού στους οποίους η συνεργασία, η ευγνωμοσύνη και η φροντίδα είναι η ορθολογική στρατηγική - και όχι η ξεχασμένη ειδική περίπτωση. Στους οποίους η αξιοπρέπεια δεν είναι προσόν, αλλά προϋπόθεση. Στους οποίους ο κύκλος της ζωής - που γίνεται και φεύγει, που δίνει και παίρνει - αποτελεί επίσης τη βάση της οικονομικής δραστηριότητας.

Η αγάπη δεν είναι η λύση επειδή ακούγεται ωραία. Η αγάπη είναι η λύση γιατί είναι η μόνη δύναμη που κάνει τους ανθρώπους να ενεργούν ο ένας για τον άλλον και για τη γη μακροπρόθεσμα. Και το Gradido είναι η πρόταση να μην αφήσουμε πλέον αυτή τη δύναμη στην τύχη της ατομικής αρετής - αλλά να την ενσωματώσουμε στην αρχιτεκτονική του χρήματος.

Δεν πρόκειται για ουτοπία. Αυτοί είναι διαφορετικοί κανόνες του παιχνιδιού.