Freegaia 2 – Το αγκάθι

Freegaia – Η πόλη αρχίζει να λάμπει · Επεισόδιο 1 · 2ο από τα 23 επεισόδια

Ο φορητός υπολογιστής του Bob έχει μια λωρίδα κολλητικής ταινίας πάνω από την κάμερα. Βρίσκεται εκεί από τότε που αγόρασε τον υπολογιστή.

Είναι μισή μία. Η Άλις έχει πάει για ύπνο, ο Μπομπ κάθεται στο τραπέζι της κουζίνας και πληκτρολογεί τη διεύθυνση που ήταν αποθηκευμένη στο κινητό της. Η σελίδα σύνδεσης. Πάνω από τα πεδία εισαγωγής, μια γραμμή αλλάζει κάθε λίγα δευτερόλεπτα: Βοηθάμε. Προσφέρουμε. Ευχαριστούμε. Στη συνέχεια: Με βάση την κοινότητα. Αποκεντρωμένο. Ανοιχτού κώδικα. Περιμένει μέχρι να επιστρέψει και κάνει κλικ πάνω του. Τίποτα δεν συμβαίνει. Οι λέξεις είναι απλώς λέξεις.

„Αν είναι ανοιχτού κώδικα, θα έπρεπε να το βρεις στο GitHub“, μουρμουρίζει. Μπαίνει στην ιστοσελίδα και πληκτρολογεί „Gradido“ στην αναζήτηση. Και πράγματι: εκεί βρίσκεται ολόκληρος ο πηγαίος κώδικας! Κάθε γραμμή. Το πρόγραμμα που θέτει την ερώτηση, το πρόγραμμα που πιστώνει τα εκατό, το πρόγραμμα που στέλνει το email.

Διαβάζει μέχρι τις 2:30. Ψάχνει αυτό που ψάχνει πάντα: το σημείο όπου κάτι τηλεφωνεί στο σπίτι. Δεν το βρίσκει. Βρίσκει ανθρώπους που διαφωνούν στα σχόλιά τους για το αν ένα χωράφι Ποσό ή Ευχαριστώ θα πρέπει να ονομάζεται.

Το πρωί βρίσκεται στην κουζίνα, και η Άλις δεν ρωτάει.

„Δεν ξέρω ακόμα αν είναι καλό“, λέει. „Αλλά δεν είναι μυστικό. Όλα είναι διαθέσιμα στο GitHub.“

„Το Σάββατο θα έρθει η Κάρλα.“

„Το ξέρω.“

Η Κάρλα έρχεται το Σάββατο στις τρεις, με ένα κέικ από το φούρνο, και δεν έχει προλάβει ακόμα να βγάλει το μπουφάν της, όταν ήδη ξέρει πώς θα εξελιχθεί το απόγευμα. Έτσι είναι η Κάρλα. Έχει ήδη το σχέδιο πριν ακόμα τελειώσει η πρόταση. Ο Γκούσταβ της δείχνει το Lego του, η Ελένα της δείχνει μια ζωγραφιά, και η Κάρλα λέει κάτι ευγενικό και στους δύο, και μετά κάθεται στο τραπέζι και λέει: „Λοιπόν, δείξε μου!“

Η Άλις δείχνει. Όχι την ερώτηση, όχι το εκατό. Δείχνει την κάρτα.

Στο κινητό βρίσκεται η πόλη, και πάνω στην πόλη υπάρχουν μικρά σπιράλ. «Βρέθηκαν είκοσι οκτώ άνθρωποι», γράφει από κάτω. Και στον δρόμο τους βρίσκεται ένα μικρό χρυσό σπιτάκι.

„Μόνο εγώ το βλέπω έτσι“, λέει η Άλις. „Οι άλλοι με βλέπουν κάπου στην περιοχή, ποτέ στην πόρτα του σπιτιού. Μπορείς να το προσδιορίσεις με ακρίβεια ή κατά προσέγγιση. Εγώ το έκανα κατά προσέγγιση.“

„Γιατί όχι ακριβώς;“, ρωτά η Κάρλα.

„Επειδή ο Μπομπ καθόταν δίπλα του.“

Ο Μπομπ δεν λέει τίποτα. Κοιτάζει τα είκοσι οκτώ σπιράλ. „Είναι ακόμα στην αρχή“, λέει τελικά.

„Κι εμείς“, λέει η Κάρλα. Έχει ήδη το κινητό της στο χέρι. „Πώς γίνεται αυτό; Με το κινητό μου δεν μπορώ να λαμβάνω e-mail. Μόνο στο σπίτι, από τον φορητό υπολογιστή μου.“

„Βρήκα κάτι εδώ.“ Ο Μπομπ παίρνει το κινητό της Άλις και ανοίγει την αρχική οθόνη. „Εδώ λέει ‚Δείξ‘ το στους φίλους σου“„. Πατάει πάνω του και εμφανίζεται ένας κωδικός QR. “Σκανάρισε τον κωδικό QR. Με αυτόν μπορείς να εγγραφείς. Θα επιβεβαιώσεις το e-mail σου απόψε το βράδυ στο σπίτι.»

„Λειτουργεί; Είναι φανταστικό!“ Η Κάρλα είναι ενθουσιασμένη. „Πώς λέγεται αυτό;“

„Ευχαριστώ“, λέει η Άλις γελώντας.

Στο κινητό της Κάρλα γράφει: Η Άλις σου παρουσιάζει το Gradido. Ενώ η Έλενα της εξηγεί τι είναι το άλογο και τι ο σκύλος στο σχέδιό της, η Κάρλα πληκτρολογεί το όνομα, το e-mail και τον κωδικό πρόσβασής της.

Όταν ανοίγει για πρώτη φορά τον λογαριασμό, αυτός της υπενθυμίζει το email επιβεβαίωσης, και η Κάρλα πατάει Αργότερα. Στη συνέχεια, ζητά ένα όνομα χρήστη με το οποίο μπορεί κανείς να τη βρει.

„Κάρλα“, πληκτρολογεί η Κάρλα.

„Η Κάρλα έχει ήδη φύγει“, λέει ο Μπομπ, κοιτάζοντας πάνω από τον ώμο της.

„Carla-Sonne.“

Το όνομα είναι ελεύθερο. Και μετά υπάρχει εκεί το ερώτημα που διάβασε η Άλις τα μεσάνυχτα.

Η Κάρλα δεν χρειάζεται να το σκεφτεί πολύ. Την άνοιξη ανέλαβε τα ψώνια της κυρίας Μάιερ από τον τρίτο όροφο, για έξι εβδομάδες, μέχρι να μπορέσει πάλι να στηριχτεί στο πόδι της. Στο πανηγύρι του δρόμου ήταν υπεύθυνη για το ταμείο. Ρύθμισε το κινητό της γειτόνισσας, δύο φορές. Τρεις προτάσεις, τρία χρυσά τικ, και από κάτω ένας αριθμός με τρία γράμματα.

„Εκατό“, λέει η Κάρλα. „Για την κυρία Μάιερ.“

„Δεν ήθελες τίποτα για την κυρία Μάιερ“, λέει η Άλις.

„Ούτε εγώ πήρα τίποτα.“ Η Κάρλα κοιτάζει τον αριθμό. „Μέχρι τώρα.“

Τότε θέλει κάτι, και η Άλις δεν χρειάζεται να της δείξει πού: Κάτω από τον αριθμό βρίσκεται Να ευχαριστήσω κάποιον τώρα, και ως παραλήπτης αναγράφεται ήδη Άλις da. Ποσό: είκοσι. Και στο πεδίο που Μήνυμα δηλαδή, γράφει:

Για την προβολή.

Το κινητό της Άλις ανάβει. Είκοσι Gradido, από την Κάρλα-Σόνε, με δύο λέξεις.

„Τώρα είσαι ογδόντα“, λέει ο Μπομπ στην Κάρλα, „και αυτή είναι εκατόν είκοσι. Και κανείς δεν πλήρωσε τίποτα“.“

„Αυτό είναι το πρόβλημα;“, ρωτά η Κάρλα.

„Αυτό είναι που δεν καταλαβαίνω ακόμα.“

Παίρνει το κινητό της Άλις. Πάνω από τον χάρτη υπάρχει ένα πεδίο αναζήτησης, όπου μπορεί κανείς να πληκτρολογήσει κάτι. Ο Μπομπ γράφει Υπολογιστές. Η Κάρλα γελάει, γιατί αυτό θα ήταν το τελευταίο πράγμα που θα έψαχνε. Και η Άλις γελάει και αυτή με όλη της την καρδιά. Στον χάρτη, ανάμεσα στα σπιράλ, αναβοσβήνει ένα πράσινο αστέρι, στην άκρη της πόλης. Ο Μπομπ το πατάει.

Φρεντ. Διαθέτει ιστοσελίδες. Ψάχνει κάποιον να του εγκαταστήσει το Linux.

Ο Μπομπ το διαβάζει δύο φορές. Μπορεί να εγκαταστήσει το Linux με κλειστά μάτια. Κάτω από αυτό γράφει Να λέμε «γεια»:, και σε ένα μπαλόνι διαλόγου υπάρχει ήδη μια πρόταση που κανείς δεν έχει πληκτρολογήσει: Γεια σου, Φρεντ, σε βρήκα στον χάρτη του Gradido. Μένουμε περίπου 6 χλμ. μακριά ο ένας από τον άλλον. Θέλεις να μου πεις κι εσύ ένα «γεια»; Άλις Δίπλα, ένα βέλος. Ο αντίχειράς του βρίσκεται ήδη πάνω του, καθώς διαβάζει την τελευταία λέξη. Ο χαιρετισμός φαίνεται να προέρχεται από την Άλις.

Ο Μπομπ γέρνει προς τα πίσω. „Τώρα με έπιασες.“

Παίρνει το λάπτοπ του, που έχει κολλητική ταινία πάνω στην κάμερα. Εγγραφή. Το email, ο κωδικός πρόσβασης, το όνομα: Bob είναι ακόμα ελεύθερο. Στη συνέχεια, η ερώτηση: τι καλό έχει κάνει τις τελευταίες εβδομάδες. Ο Μπομπ διαβάζει τις προτάσεις, όλες, μέχρι το τέλος. Στη συνέχεια, πατάει το κουμπί που βρίσκεται ακριβώς στο κάτω μέρος: Προς το παρόν δεν μου έρχεται τίποτα στο μυαλό.

„Μου έφτιαξες τον εκτυπωτή την περασμένη εβδομάδα“, λέει η Άλις.

„Αυτό ήταν για σένα.“

„Και η κυρία Μάιερ ήταν για την Κάρλα.“

Ο Μπομπ δεν απαντά. Έχει ήδη κλείσει το παράθυρο. Στην πρώτη σελίδα του λογαριασμού του, σε ένα μικρό πλαίσιο, αναγράφεται η ερώτηση: Ποιος μένει κοντά σου; Θέτει το σπίτι του, περίπου, και η Άλις δεν λέει τίποτα. Στη συνέχεια, αναζητά τον Φρεντ στον χάρτη, αυτή τη φορά από τον δικό του λογαριασμό. Η φράση στο μπαλόνι διαλόγου εμφανίζεται και πάλι, μόνο που τώρα στο τέλος Bob αναγράφεται. Ποιος είναι, λοιπόν, αναγράφεται ήδη εκεί. Γράφει δύο προτάσεις σχετικά με αυτό: τι ξέρει να κάνει, πότε έχει χρόνο. Η κοινότητα, και όχι ο Μπομπ, θα στείλει το μήνυμα μέσω e-mail στον Φρεντ· ο Φρεντ δεν βλέπει τη διεύθυνση του Μπομπ, και ο Μπομπ δεν βλέπει αυτή του Φρεντ. Το διάβασε το βράδυ, και του άρεσε.

Όταν πατάει πάνω στο βέλος, η Κάρλα, που παρακολουθούσε όλη την ώρα, λέει: „Την Κυριακή θα πάω στην Έμμα“.“

„Ποια είναι η Έμμα;“

„Η γειτόνισσά μου. Εβδομήντα πέντε ετών. Φτιάχνει γλυκά.“ Η Κάρλα σηκώνεται και το σχέδιο έχει ήδη καταρτιστεί. „Δεν μπορεί πια να περπατήσει καλά και σχεδόν δεν βγαίνει από το σπίτι.“

Πώς λειτουργεί το λογισμικό

Αυτό που βρίσκει ο Μπομπ το Σάββατο στο κινητό της Άλις, εμφανίζεται και στην πρώτη σελίδα του λογαριασμού σου: ένα μικρό πεδίο με την ένδειξη „Δείξ“ το στους φίλους σου».

1. Δείξε τον κώδικα. Άνοιξε τον λογαριασμό σου στο Gradido και πάτησε „Δείξ“ το στους φίλους σου„ και, στη συνέχεια, “Σε κάποιον εδώ κοντά μου». Στο κινητό σου θα εμφανιστεί ένας κωδικός. Ισχύει για δέκα λεπτά, ενώ για κάθε επισκέπτη εκδίδεται ένας νέος κωδικός.
2. Ο επισκέπτης σου το σαρώνει με την κάμερα του κινητού του και διαβάζει: „[Το όνομά σου] σου δείχνει το Gradido“. Ένα πάτημα στο „Δημιουργία λογαριασμού“, όνομα, email, κωδικός πρόσβασης, και ο λογαριασμός είναι έτοιμος. Ο επισκέπτης σου θα επιβεβαιώσει αργότερα το email, όπως έκανε η Κάρλα το βράδυ στο σπίτι της. Στη συνέχεια, εμφανίζεται η ερώτηση από το επεισόδιο 1, και κάτω από τα πρώτα εκατό Gradido σου αναγράφεται „Ευχαρίστησε κάποιον τώρα“, με εσένα ως παραλήπτη.
3. Βάλε το σπίτι σου στον χάρτη. Το πεδίο „Ποιος μένει κοντά σου;“ στην αρχική σου σελίδα ή το μενού „Matching“ σε οδηγεί εκεί: „Εμφάνισε τη θέση μου στον χάρτη“, με ακρίβεια ή κατά προσέγγιση. Η επιλογή «κατά προσέγγιση» σε εμφανίζει σε μια ακτίνα, ποτέ ακριβώς μπροστά από την πόρτα σου. Από εδώ και πέρα θα μπορείτε να βρείτε ο ένας τον άλλον στον χάρτη, και όποιον πατήσετε εκεί, μπορείτε να του πείτε «Γεια»: η φράση βρίσκεται ήδη στο μπαλόνι διαλόγου, το βέλος την αποστέλλει. Η κοινότητα την προωθεί μέσω e-mail, οι διευθύνσεις σας παραμένουν εμπιστευτικές.

Ο καλεσμένος σου δεν κάθεται δίπλα σου; Η λειτουργία „Κάποιος αλλού“ σου παρέχει τη διεύθυνσή σου στο Gradido μαζί με μια φράση, για να την προσθέσεις σε ένα μήνυμα.

Το σπίτι σου εμφανίζεται ήδη στον χάρτη; Τότε, το πεδίο θα σε ρωτήσει στη συνέχεια „Ποιος σου ταιριάζει;“ και θα σε οδηγήσει στην πρώτη σου καταχώριση. Γι’ αυτό μιλάει το επεισόδιο 4.

Για όλους όσους, όπως ο Bob, θέλουν να γνωρίζουν ακριβώς: Ολόκληρος ο πηγαίος κώδικας είναι διαθέσιμος στο GitHub, κάθε γραμμή.

👉 Κάνε κλικ εδώ για να μεταβείς στον λογαριασμό σου στο Gradido

Επόμενο επεισόδιο την Πέμπτη, 29 Οκτωβρίου: „Freegaia 3 – Emma“. Η Κάρλα χτυπά το κουδούνι της γειτόνισσάς της, και δίπλα στην τούρτα βρίσκεται ένα iPad.
Όλα τα επεισόδια σε μία σελίδα: Freegaia